Vieljärven mäil (На ведлозерской горке)

Эмма Елына

Сборник "На ведлозерской горке". В сборнике "На Ведлозерской горке" собраны песни участников Ведлозерского хора.
Составитель сборника - Эмма Елына. 2003 год.

Kogomukseh "Vieljärven mäil" on otettu Vieljärven rahvahan horan pajot (В сборнике "На Ведлозерской горке" собраны песни участников Ведлозерского хора).

Enzimäzes piäs ollah pajot, kuduat 1950-60-vuozinnu kirjutettih rahvahan keskes kazvanuot kompoziitorat Iivan L'ovkin da Anna Kolmik. Toizes piäs ollah horan nuorižojoukon kiža- da liikundupajot. Uhtet niilöis ollah karjalazet rahvahan pajot, kuduat eri vuozinnu kirjutettih Iivan L'ovkinalpäi. Toizet ollah ven'alazet pajot. Net kiändi karjalakse Marija Timofejeva.
Uuzii pajoloi horah niskoi ecšijes horan vahnin kaččeli Iivan L'ovkinan ruaduo. Häi puaksuh otti t'eemat ven'alazis pajoloispäi, välläh kiändi net da uvvessah pajatti karjalan kielen foneetikan mugah. Muga on luajittu erähät pajot kezäpruazniekkah — Sroičanpäiväh niškoi.
Kolmandes piäs ollah kižat da luvut pienih lapsih da algukluasoin opastujih niškoi.

(В первую очередь, в сборник входят песни, которые в 50-60 годах были написаны композиторами Иваном Левкиным и Анной Колмик, выходцами их народа. Во-вторых, туда входят потешки, частушки молодого коллектива хора. Одни из них являются песнями карельског народа, которые в разные года были написаны Алескандром Левкиным, другие - русские песни, которые перевела на карельский язык Мария Тимофеева.

Новые песни руководитель хора подобрал из работ Ивана Левкина. Он часто заимстовал темы из русских песен, свободно переводил их и заново перепевал в соотвествии с фонетикой карельского языка. Таким образом составлены некоторые песни для летнего праздника - Троица.

В-третьих, в сборник входят пословицы, игры, считалки для дошкольников и детей начальных классов.)

1. Gul’aiččizin mie n’eidoine saduizessa

Lähti linnah kuldaine, ei kodvaksi.
Kogo vuvven käveli igäväksi.
Lähti, eigo sanonut - minä suutuin,
A ku tuli tagazin - minä lauhtuin.

Lähti, eigo sanonut - minä suutuin,
A ku tuli tagazin - minä lauhtuin.
Toi häi minul sormuksen - kivi čoma
Iče minul burahti: "Olet oma".

Tämän jälles sadussa kävelemmö,
Varbukohtah enämbi mene emmo.
Tuatto, muanio ei kačo viäräl silmät,
Armas sulhoi kävelöü minun rinnal.

2. Karjalazet lühüöt pajot

Suita, muamo, suita muamo,
Suuri pada voidu.
Eigo tule sulhazekse
Susiedazen poigu.

Akat silla seizottih,
Tüttöizien igiä čotaittih.
Mi tüttöizil igästü
Se teijän poijis vigastu.

Oi kuldaine – raskuldaine
Et päi minuu nagramah.
Vie et päinnüh egläi illal
Minun rinnal istumah.

Älgiä, akkazet, čakakkua,
Meijän igii čotaikkua.
OIlou, gor'at, poigii žiäli
Pangua puččih, suolakkua.

Kullan muamoi viestin tüöndi –
Neveskäkse ei ota.
Poigu ottau, minä tulen
Vie jallat divaškoitan.

Kullan muamoi viestin tüöndi –
Neveskäkse ei ota.
Minä kaksi vastan tüönin
En pordahien ies vuota.

Mitbo nämät kanoi ollah:
Kagrua lükkiät - ei süvvä,
Mitbo nämät brihoi ollah:
Kučun, kučun — ei tulla.

Minuu muamo potakoičči
Uuttu pluat’t’ua pidämäh,
Joga briha silmäl iški
Pimieh čuppuh istumah.

Mandžoi-marju ammui kukki,
Mušt’oi vaste zavodi.
Minun kuldu ammui forsi,
Minä vaste zavodin.

Tuulou, tuulou, äijäl tuulou
Konzu tuulou, konzu ei.
Mugahäi i minun kuldu
Konzu tulou, konzu ei.

Paikku čoma, paikku čoma,
Rannat on vie čomembat.
Vieljärves on hüvat brihat
Muijal on vie parembat.

Oi-joi-joi-ni, oh-oh-oi-ni
Eule tolkuu eläjes.
Pidäs olla, olla, olla
Muid' otetah, meidü ei.

Engo ruskei, engo valgei,
Minä olen keskelläh.
Žiäleittävis brihaizis, da
Pidäü olla päivilleh.

Osta, muamo, pluat’akse,
Da roozovoidu šulkuu,
Neijistän vie viizi vuottu
Eule brihois tolkuu.

Tüttö-rukat neijistäjes
Bumuagale kirjuttuat,
Miehel mendüü seinäl iškiet
Joga päiviä lugiekkua.

Tänäpäi on äijü kluubas
Vakkinastu rahvastu,
Vai ei nävü heijän keskes
Ühtü minun kuldastu.

(Kirjutettu Larisa Matvejevalpai, 1995 v.)

3. Karjalazet častuškat

Balalaikku, balalaikku,
Balalaikku valgei.
Sinun periä, balalaikku,
Minun vačču halgei.

Kai pajoizet pajatin da
Vie pajatan sengi:
Minun nuori mieli
Da kullan rinnal vieri.

Kullan kodi juamupieles,
Telefonlangaizen tüves.
Mis vai piäzen, sih juoksen, da
Izmenättäh pagizen.

Vuaral ollah korgiet kohtat,
Vieljärven paltiet parembat.
Marjaizet ollah magiembat,
Brihoil sanat sulavembat.

Akat sillal seizotah
Tüttölöin igii čotaijah.
Mi tüttölöil igästü, se
Heijän puolivigastu.

Vieljärvi on küläine, da
Saduu vajai linnaine.
Vieljärves on brihaizet, da
Čiinuu vajai herraizet.

Avua, muamoi, saraiveräi,
Brihat soiton kel tullah.
Ei tulla hüö soiton kel,
Vai tullah suuren joukon kel.

Kirjutettu Marfa Borisovalpäi

Čаstuškat

Seizatukkua, lapsi-rukat,
Pajatammo častuškua.
Sanelemmo rahvahale
Vieljärven elaigua.

Ken ei tiijä meijän küliä,
Tulgua meile kaččomah.
Vieljärvi on paras randu,
Muijal emmo voi eliää.

Karjalas müö elämmö,
Randua eule parembua.
Pajatammo teile pajon,
Jälles voimmo pläššie.

Taivas valgei, sinizen kel
Rannat ülen vihandat,
Süväin kaikil eri luaduu
Meijän ihan ves's'elät.

Pajatammo heliel iänel
Karjalaizet tüttöizet.
Valgiet tukat, ruskiet huulet,
Eule meidu parembii.

Meijän tütöt ülen hüvät,
Kuvii vaiku kirjuttua.
Pajatetah ülen hüvin,
Opastutah vie parembi.

San. Marija Timofejeva

Voizingo vallita sanat

Elaigu pajozet luadiu,
Hüvä mieli pajattau.
Tusku dai pahamieli painuu,
Pajoine sen pajattau.

Voizingo sanaizil sanuo,
Sen, midä m ie duumaičen.
Sanozin puntahan toven,
Karjalua kui suvaičen.